วันที่ 1 กันยายน 2519 เยาวราช
วันนี้มาไหว้ศาลเจ้าแม่ประดู่กับเธอ เธอบอกอยากขอให้รักเราเบ่งบานยั่งยืน ฉันก็นึกในใจว่านี่ยังไม่พออีกหรือ จะผูกข้อมือกันอยู่วันสองวันนี้แล้ว อย่าให้รู้นะว่าแอบมาขอเรื่องรักกับผู้หญิงอื่น เธอจะโดนไม่ใช่น้อย ตาทึ่ม
อันที่จริงฉันไม่ค่อยมีอะไรจะขอกับสิ่ง (ที่เขาว่า) ศักดิ์สิทธิ์นักหรอก ยิ่งเรื่องรักยิ่งแล้วใหญ่ คงเป็นเรื่องเดียวที่เพื่อนผู้หญิงด้วยกันอิจฉานักหนา แต่เอาเถอะ ไหน ๆ เธอพามาแล้วก็ขอเสียหน่อย ถ้าเธอขอให้รักเบ่งบานแต่เราสองคน ฉันก็ขอให้มันเจือจานไปถึงผู้อื่น เพราะอย่างที่เธอเห็นชัดอยู่แล้ว ยังมีคนอีกมากที่ความรักถูกกดทับไว้ด้วยชนชั้น ตราบใดความรักยังรับใช้คนไม่ได้ทุกชั้นชน มันก็ไม่ใช่รักที่จริงแท้จีรังอยู่ตราบนั้น
โน้ตไว้เผื่อใช้
สถานการณ์ยังวางใจไม่ได้ แม้รัฐบาลจะแสดงออกว่าพยายามป้องกันการกลับมาของถนอม แต่แหล่งข่าวอีกฝั่งยืนยันว่าถนอมจะได้กลับ “ตามแผน” หรือนี่จะเป็นปาหี่ตบตาประชาชน ศนท.ยืนยัน ไม่หยุดกดดันจนกว่าทุกอย่างจะแน่นอน
วันที่ 19 กันยายน 2519 เยาวราช
ตอนเที่ยงเดินผ่านร้านแปะฮวงกับเธอ ได้ยินวิทยุบอกถนอมบวชพระแล้วที่วัดบวรฯ มันขอให้พวกเราเลิกต่อต้านจนกว่าจะสึก ไม่งั้นจะกระเทือนศาสนา เออ ก็เดี๋ยวนี้ไทยแลนด์เราให้หมาบวชพระได้แล้วหรือ ลืมแล้วหรือว่ามันเป็นใคร ทำอะไรไว้กับประเทศชาติ
ใครบวชให้มันก็คงปากว่าตาขยิบไม่แพ้กัน
ขอโทษที่ทิ้งเธอไว้อย่างนั้น ฉันกับเพื่อนมีงานต้องทำอีกมาก เหตุเพราะมีคนเอาผ้าเหลืองไปห่มให้หมาจร จบข่าว
วันที่ 25 กันยายน 2519 ท่าพระจันทร์
ได้รับรูปถ่ายพนักงานการไฟฟ้าเกือบ 20 ใบ ดูยังไงก็ไม่ใช่เรื่องผิดใจกันเอง สองคนนี้เป็นแนวร่วมต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ แหล่งข่าวบอกโดนซ้อมตายขณะปิดประกาศไล่ถนอม
ขอบคุณชมรมละครที่จะแสดงแฉเรื่องนี้ให้รู้กัน
ไม่ต้องมีญาณก็รู้สึกได้ว่า ชุมนุมใหญ่กำลังจะมาถึงในเร็ววัน ไม่เราก็มันต้องตายกันไปข้างนึง
วันที่ 5 ตุลาคม 2519 ท่าพระจันทร์
ฟังที่เธอพูดวันนี้แล้ว รู้สึกเหมือนเราไม่รู้จักกันเลย ถ้าอ้างความห่วงใย ความห่วงใยของเธอก็กำลังยกฉันให้มีอภิสิทธิ์เหนือมวลชน ฉันจะไม่ทิ้งการต่อสู้เพียงเพราะเห็นแก่ความห่วงใยของใคร และขอปฏิเสธความรักใดๆ ที่อ้างตัวเป็นสมบัติของฉันแต่ผู้เดียว อยากให้เธอเข้าใจ และดูให้ออกเสียทีว่ารักที่ฉันปรารถนาเป็นอย่างไร
วันที่ 7 ตุลาคม 2519 เยาวราช
หากใครได้อ่านบันทึกหน้าสุดท้ายนี้ ฉันคงไม่อยู่แล้ว
ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะวางชีวิตที่ผ่านมาไว้ที่นี่ แล้วอุทิศที่เหลือให้แก่การปฏิวัติ
ไม่ว่าใครจะเป็นผู้อ่าน ฉันเชื่อว่าเราคงสำคัญต่อกันสักทางหนึ่ง
แต่หากคนที่อ่านอยู่เป็นเธอ ฉันขอกล่าวคำขอโทษซ้ำอีกครั้ง
เก็บแหวนหมั้นวงนั้นไว้ให้คนที่พร้อมใช้ชีวิตร่วมกับเธอ
ขอให้เธอมีชีวิตที่ดีอย่างที่ฝัน คนดีอย่างเธอสมควรได้รับมัน